بنام خدا

وب سايت هاي اجتماعي ، واسطه گران سازماندهي آشوب ها

فصلنامه ارتباطات بين المللي طي گزارشي با اشاره به انتخابات رياست جمهوري در ايران در سال گذشته بر نقش تويتر، يوتيوب و فيس بوك به عنوان واسطه انتشار اطلاعات و سازماندهي آشوب ها توسط گروه هاي مخالف و حاميان غربي آنها تصريح كرد.
در اين مقاله به قلم لي ژيگوانگ و وانگ جينگ با مطالعه موردي آشوب هاي «سينگ كيانگ» و «ايران» در سال 2009، پيامدهاي استراتژيك ظهور رسانه هاي اجتماعي چون «توييتر»، «فيس بوك»، «يوتيوب» در عرصه سياست داخلي و بين المللي بررسي شده و ديپلماسي عمومي وب محور، به عنوان يكي از الگوهاي داراي اهميت فزاينده در استراتژي هاي سياست خارجي معرفي شده است.
به گزارش فارس، نويسندگان اين مقاله خاطرنشان كرده اند: «رابرت گيتس» وزير دفاع آمريكا، در ژوئن 2009 اعلام كرد، تكنولوژي هاي رسانه هاي اجتماعي به مانند توييتر كه نقشي حياتي در مستندسازي و هماهنگي اعتراضات در ايران و علي الخصوص تهران، داشتند «يك دارايي استراتژيك عظيم براي آمريكا محسوب مي شوند». گيتس اعتقاد داشت كه اين نوع پيشرفت هاي تكنولوژيكي، شامل اينترنت، تلفن هاي همراه و وب سايت هاي شبكه هاي اجتماعي، كنترل اطلاعات را براي دولت ها «بسيار مشكل» ساخته اند، زيرا اين ابزار «تكنولوژي هاي ارتباطي را در اختيار شهروندان متوسط جهان قرار مي دهند.»
اين مقاله سپس با اشاره به انتخابات رياست جمهوري ايران و تأكيد بر اين مطلب كه احمدي نژاد در دور اول تصدي خود بر مسند رياست جمهوري، غرب بالاخص آمريكا را به علت اتخاذ موضعي جسورانه در قبال برنامه هسته اي ايران بسيار خشمگين كرده بود و در انتخابات سال گذشته به پيروزي رسيد مي نويسد: بلافاصله، توييتر، يوتيوب، فيس بوك و «فليكر» تبديل به واسطه ها و پلت فرم هاي انتشار اطلاعات و سازماندهي اعتراضات و آشوب ها توسط گروه هاي مخالف و حاميان غربي آنها شدند. در گذشته، كشورهاي غربي بالاخص آمريكا، از رسانه هاي سنتي به مانند ايستگاه هاي راديويي بين المللي براي تحريك و سازماندهي مخالفان استفاده مي كردند. با اين حال، غربي ها در انتخابات رياست جمهوري ايران تنها به ايستگاه هاي راديويي و يا خبرگزاري ها براي دستيابي به برنامه هاي سياسي خود اتكاء نكردند؛ آنها با استفاده از رسانه هاي اجتماعي جديد توانستند اين كار را بهتر و مؤثرتر انجام دهند.
نويسندگان در ادامه به چگونگي طرفداري و حمايت دولت هاي غربي و رسانه هاي وابسته از آشوب هاي پس از انتخابات ايران اشاره كرده و مي نويسند: گروه هاي مخالف از طريق رسانه هاي اجتماعي شبكه اي كمك ها و پشتيباني زيادي از جانب غرب كسب كردند. براي مثال، گوگل و فيس بوك بلافاصله زبان فارسي را نيز به خدمات خود افزودند تا به معترضين ايراني ياري رسانند. علاوه بر اين، وزارت امور خارجه از توييتر خواست كه تعطيلي موقت وب سايت را به علت تعميرات، به تعويق اندازد تا در روز انتخابات نيز كاربران بتوانند از آن استفاده كنند.
اين مقاله مي افزايد: علاوه بر اين، از حاميان گروه هاي مخالف در خارج از كشور خواسته مي شد تا اطلاعات مكان و زمان خود را به نحوي تنظيم كنند كه به نظر برسد در داخل ايران فعاليت مي كنند. همچنين از آنها خواسته مي شد ماسك هايي سبز بر صورت كنند و به صفحه «ميرحسين موسوي» در فيس بوك بپيوندند تا نشانگر حمايت بين المللي قوي از مخالفين باشد.
همچنين اين مقاله تصريح مي كند: در حين ناآرامي هاي ايران، برخي رسانه هاي دولتي در غرب همكاري نزديكي را با وب سايت هاي رسانه اي اجتماعي بزرگ آغاز كردند. براي مثال، گروه هاي مخالف از وب سايت ها و تلويزيون هاي ماهواره اي «صداي آمريكا» و «بي بي سي» براي بسيج كردن حاميان موسوي استفاده مي كردند.