طامس

نقش روايتگري در انتقال فرهنگ دفاع مقدس

عليرضا جلاليان
گذر سال ها پديده اي را به نام نسل جديد، پديد مي آورد. نسلي كه با پشتوانه آنچه كه نسل قبلي بنيان نهاده و كاشته ها و داشته هاي آنها قرار است مسير را تا هدف نهايي بپيمايد. در اين ميان ممكن است مقطعي اوج فعاليت هر نسل محسوب شود كه آن نسل بايد غنيمت شمرده و براي انتقال فرهنگ مبنايي خويش كه از نسل هاي گذشته به ارمغان گرفته به نسل بعدي يا به عبارتي نسل هاي بعدي متناسب با زمان، فعاليت كند. نسل انقلاب و دفاع مقدس با توجه به مطالب اشاره شده و اين كه در يكي از مهم ترين برهه هاي زماني كه نقطه عطف تمدن شيعه در تاريخ اسلام است زندگي و جهاد كرده اند و به زعم بسياري از علما اين جبهه ها نمونه كوچكي از جامعه مهدوي است، به طور حتم وظيفه سنگين تري براي انتقال اين امر مهم و بنيادين بر دوش دارند.
نسل اول و دوم انقلاب به عنوان نيروهاي انقلاب و دفاع مقدس مي بايست با اتخاذ شيوه هاي مناسب در حوزه فرهنگي مأموريت كليدي خويش را به انجام برسانند.
يكي از مهم ترين راهكارهاي فرهنگي در اين مسير روايتگري است. روايتگري شفاهي و مكتوب. در يك نگاه كلان به قرآن كريم مي توان اين روايتگري را به خوبي در بيان داستان پيامبران مشاهده كرد. علاوه بر آن روايتگري و روضه خواني حضرت زينب (س) و امام سجاد (ع) در انتقال فرهنگ عاشورا كه ريشه دفاع مقدس است، مهر تأييدي بر اين مسئله است.
نسل دفاع مقدس بايد به صحنه بيايد. لحظه لحظه هاي دفاع مقدس بايد روايت شود. روايت هاي شفاهي و مكتوب كه روايت هاي شفاهي را براي آن كه به سنديت تاريخي برسند بايد مكتوب كرد. در اين رهگذر علاوه بر آن كه يك برهه اساسي از تاريخ ثبت خواهد شد، يك انتقال فرهنگ از نسلي به نسل ديگر هم اتفاق خواهد افتاد. اما نكته مهم تر در نحوه روايتگري است و اين كه چه بگوييم و چگونه بگوييم يا بنويسيم.
در «والفجر هشت» منحصر به فردترين عمليات نظامي جهان، «كربلاي پنج»، «الي بيت المقدس» و صدها نمونه از اين دست در دوران دفاع مقدس علاوه بر نحوه زندگي، مراودات و ... رزمنده ها وجود دارد كه جزيي از ابعاد وسيع اين موضوع مي باشد كه به آن؛پشت جبهه ها، اعزام ها، تفحص، گلزار شهدا، يادواره هاي شهدا، شهيد گمنام و ... را بايد افزود. يعني راويان مي بايست تمام ابعاد دفاع مقدس را به طور دقيق و كامل روايت كنند و حتي المقدور از ارائه تحليل بكاهند و عينيت ها را بگويند يا بنويسند و نسل هاي آينده با داشتن اين محتوا در ادامه مسير به توليد محصولات فرهنگي متناسب با زمان و ترويج اين فرهنگ بپردازند. فرهنگي كه حوزه هاي نظامي، اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي را مبتني بر فرهنگ ناب شيعه كه دو جنبه سرخ عاشورايي : حسيني و سبز مهدوي را در خود گنجانده است و در سطح كلان مقدمه سازي براي تحقق وعده هاي الهي و وعده هاي انبيا و اولياي عظام براي آماده سازي زمين جهت استقرار آخرين ولي الهي و ذخيره خداوند بر زمين است. اخلاق مداري ، خدامداري و ولايت مداري مولفه هاي كليدي چنين فرهنگي است كه در دفاع مقدس اين امر به خوبي عيان بوده است.
بر اساس مطالب گفته شده و براساس فرمايشات رهبر فرزانه انقلاب اسلامي مبني بر ادامه دادن جهاد فرهنگي دفاع مقدس و بازكردن اين باب جديد براي مجاهدان راه حق به نظر مي رسد روايت دفاع مقدس بر نسلي كه در آن حضور داشته واجب عيني است. البته در سال هاي اخير حركت هاي مطلوبي در اين مسير صورت گرفته كه رونق كتاب هاي داستاني دفاع مقدس از آن جمله است، اما اين سرعت حركت با توجه به اين كه نسل راوي وارد برهه زماني پيري و فرتوتي مي شود، يعني از دست دادن بخشي از روايت هاي ناب كه شايد اين نسل به گمان آن كه يا ريا مي شود و يا كسي باور نمي كند سكوت اختيار كرده و بايد مجاب به روايت شود. بخشي از آينده انقلاب و اسلام در گرو ترويج اين فرهنگ است كه اميد است همگي در روايت، تدوين و ترويج اين فرهنگ همت مضاعف بگماريم.

 -----------------------------------------